Και βλέπω ότι με κοιτάζει… ο Άγιος Λουκάς!»

Πατήστε εδώ και ακούστε το άρθρο

Τέλος του 20ου αιώνα πήγαινα μια φορά από τη Μόσχα στο Σέρπουχοβ. Μαζί μου είχα την αυτοβιογραφία του Αγίου Λουκά Συμφερουπόλεως (Βαλεντίν Φέλιξοβιτς Βόινο-Γιασενέτσκι) «Αγάπησα το μαρτύριο», που είχα αγοράσει πρόσφατα στο ναό.

«Καταβρόχθισα» το βιβλίο, οι τρεις ώρες δρόμου πέρασαν χωρίς να το καταλάβω. Είχα συγκλονιστεί από τη ζωή και τους αγώνες του Αγίου.

Στην εκκλησία άρχισα να παραγγέλνω να λειτουργούν τις παρακλήσεις στον Άγιο Λουκά.

Το καλοκαίρι του 2001 αρρώστησα με πνευμονία. Υπέφερα πολύ. Η θεραπεία διήρκεσε πάνω από ενάμιση μήνα. Ενέσεις, χάπια, εισπνοές φαρμάκων, αλλά δεν μπορούσα να αναρρώσω πλήρως. Είχα βασανιστικό βήχα, αδυναμία (ΤΚΕ – 40). Ο γιατρός μου, τελικά, είπε: «Δεν ξέρω τι να κάνω μ’ εσάς».

Σεπτέμβριος… Σκέφτηκα να πάω στην Κριμαία, στον Άγιο Λουκά. Αγόρασα ένα πακέτο παραμονής στο σανατόριο «Μισχόρ» για δύο εβδομάδες.

Μόλις έφτασα στη Συμφερούπολη, αμέσως πήρα ταξί και πήγα στον ναό της Αγίας Τριάδος, στον Άγιο Λουκά. Προσκύνησα τα λείψανά του, προσευχήθηκα και παρακάλεσα για βοήθεια. Αγόρασα τις εικονίτσες και τις έβαλα πάνω στη λειψανοθήκη για αγιασμό.

Ολοκλήρωσα τη θεραπεία μου στο σανατόριο και στον δρόμο της επιστροφής πάλι πήγα στον Άγιο, τον ευχαρίστησα, προσευχήθηκα και ένιωσα ότι η αρρώστια μου πέρασε…

Έτος 2004. Ο γιος μου, μετά την αποφοίτηση από το Πανεπιστήμιο, υπηρετούσε αξιωματικός στον στρατό. Πάνω στην παλάμη του, ξαφνικά, εμφανίστηκε ένας μικρός όγκος. Στον υγειονομικό σταθμό είπαν πως χρειάζεται εγχείρηση.

Βρήκα το τηλέφωνο του ναού της Αγίας Τριάδος στη Συμφερούπολη (εκείνη την εποχή εκεί έγινε το μοναστήρι), πήρα τηλέφωνο εκεί και παρακάλεσα να λειτουργήσουν τον παρακλητικό κανόνα στα λείψανα του Αγίου Λουκά υπέρ υγείας του γιου μου.

Η εγχείρηση πήγε πολύ καλά και ο χειρουργός είπε στον γιο μου ότι στην εγχείρηση χρησιμοποίησε τη μέθοδο της τοπικής αναισθησίας, που εφηύρε ο υπέροχος χειρουργός Βαλεντίν Φέλιξοβιτς Βόινο-Γιασενέτσκι.

Χριστούγεννα του 2006. Ο γιος μου αισθάνθηκε πόνο στην κατά γόνυ άρθρωση, που δεν περνούσε όλη τη νύχτα και εκείνος δεν μπορούσε να περπατήσει. Το πρωί καλέσαμε το ασθενοφόρο. Τον πήγαν στο αστικό νοσοκομείο νούμερο 54. Το μεσημέρι με πήρε τηλέφωνο ο γιος μου και είπε ότι επίκειται εγχείρηση και με παρακάλεσε να του φέρω κάποια ρούχα και τις πατερίτσες.

Και πάλι τηλεφώνησα στη Συμφερούπολη και πάλι παρακάλεσα να λειτουργήσουν τον παρακλητικό κανόνα στα λείψανα του Αγίου Λουκά, υποσχόμενη να τους στείλω δωρεά.

Ύστερα μάζεψα τα ρούχα, έτρεξα στο φαρμακείο ν’ αγοράσω τις πατερίτσες, έτρεξα στο ταχυδρομείο να στείλω τα χρήματα στη Συμφερούπολη, πήγα στο νοσοκομείο μαζί με όλα τα πράγματα και τις πατερίτσες. Από το μετρό πήρα ταξί, γιατί ανησυχούσα να προλάβω τις ώρες του επισκεπτηρίου. Μπήκα τρέχοντας στον προθάλαμο του νοσοκομείου και βλέπω να με κοιτάζει ο Άγιος Λουκάς! Η εικόνα του ήταν κρεμασμένη πάνω στην πόρτα του παρεκκλησιού του νοσοκομείου, που ήταν αφιερωμένο στον ίδιο τον Άγιο. Αυτό ήταν ακόμα ένα θαύμα!

Η εγχείρηση ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Η ανάρρωση ήταν γρήγορη κι εγώ πήγα στο νοσοκομείο να παραλάβω τον γιο μου. Έτσι, σιγά-σιγά, προχωρώντας προς το ασανσέρ, για να κατεβούμε στο ισόγειο, μας πλησίασε ένας κύριος, μεγαλύτερος του γιου μου, ο οποίος κάποτε πολεμούσε στο Αφγανιστάν. Στο νοσοκομείο, ο γιος μου μαζί με τον κύριο αυτόν είχαν την ευκαιρία να γνωριστούν καλύτερα. Κατά τον αποχαιρετισμό, ο κύριος, σαν μεγάλος αδελφός, αγκάλιασε τον γιο μου και είπε: «Βάλε το κεράκι εκεί κάτω!»

Κατεβήκαμε στο ισόγειο και το παρεκκλησι ήταν ανοιχτό. «Πού είναι ο Λουκάς σου;», ρώτησε ο γιος μου. Κι εγώ παραλίγο να κλάψω, μη λέγοντας τίποτα, του έδειξα τη μεγάλη εικόνα του Αγίου…

Πριν από τρία χρόνια, στις 18 Μαρτίου, την ημέρα ανακομιδής των λειψάνων του Αγίου Λουκά της Κριμαίας, ο γιος μου απέκτησε ένα παιδάκι κι εγώ τώρα έχω τον εγγονό μου, τον Μίτενκα (σ.σ. χαϊδευτικό για τον Δημήτρη). Ο γιος μου έχει την εικόνα του Αγίου στο σπίτι του και ο μικρός Μίτενκα δείχνει με το δάχτυλό του και λέει: «Ουκά!»… Στις 18 Μαρτίου ο Μίτενκα θα κλείσει 3 χρόνια.

Ευχαριστώ τον Θεό για όλα τα δώρα του, που μας χάρισε διά των πρεσβειών του μεγάλου Αγίου!

Γκαλίνα Κωνσταντίνοβνα Εφίμοβα

Επιμέλεια της Όλγα Ροζνιόβα
Μετάφραση Κατερίνα Πολονέιτσικ


Μην αμελήσετε να κάνετε Μου αρέσει! στη νέα μας σελίδα στο facebook!
Ευχαριστούμε πολύ!